Rok 2005 okazał się bardzo udany dla rynków akcji i obligacji. Inwestorzy mogli zarobić dzięki istotnym wzrostom kursów akcji i cen obligacji w Europie, Japonii i na tzw. nowych rynkach (w tym ­ w Polsce). Działo się to w czasie, gdy poszczególne główne "silniki" światowej gospodarki pracowały nierówno. Na szczęście, imponujący konsekwencją wzrost notowała największa na świecie gospodarka amerykańska (rozwój w tempie ok. 3­4% rocznie już od kilku lat),
choć przez większość roku amerykański rynek akcji zachowywał się słabiej od europejskiego (co wynikało z obaw m.in. przed skutkami wzrostu stóp procentowych w Stanach).

Wciąż praktycznie na krawędzi stagnacji pozostawała tymczasem gospodarka strefy euro (wzrost w granicach jednego procenta!), choć i z niej nadchodzić zaczęły bardziej optymistyczne sygnały. Po piętnastu latach zastoju powodowanego m.in. błędnym kołem deflacyjnym porcja krzepiących informacji nadeszła z Japonii ­- w przeszłości drugiego, obok USA, koła zamachowego globalnej gospodarki. Spektakularnie szybko (nawet w tempie ok. 9% rocznie) rozwijała się coraz bardziej ekspansywna gospodarka chińska.

Popularnością wśród inwestorów globalnych cieszyły się także tzw. nowe rynki (rynki "wschodzące" ­- emerging markets), do których często zaliczana jest i Polska. U nas, po widocznym spowolnieniu w pierwszym półroczu, z kwartału na kwarta rosło tempo wzrostu gospodarczego. Mimo obaw o efekty relatywnie mocnego złotego, stosunkowo dobrze trzyma się polski eksport, ale kiepsko było z inwestycjami i popytem wewnętrznym. W pierwszych trzech kwartałach inwestorzy zarobili dużo pieniędzy na polskim rynku akcji i obligacji.

Na to, co będzie się działo w gospodarce światowej i na rynkach finansowych w roku 2006 istotny (ale, na szczęście, nie ­ wyłączny!) wpływ może mieć oczywiście także polityka. Zobaczymy wówczas efekty niedawnych wydarzeń w tej sferze. Zwycięstwo wyborcze premiera Koizumi umocniło wiarę inwestorów w reformy w Japonii. Jesienią 2005 r. mieszane reakcje przyniosły zmiany polityczne, które nastąpiły w Niemczech, kraju kluczowym dla gospodarki europejskiej. Zmieniła się także diametralnie sytuacja na polskiej scenie politycznej. W USA z kolei wydarzeniem o znaczeniu i politycznym, i gospodarczym było mianowanie następcy Alana Greenspana -­ prezes Bernanke przejmie już wkrótce stery Fed. Jeśli dodamy do tego gwałtowne zamieszki we Francji i ciągnący się pat decyzyjny w Unii Europejskiej (sprawa budżetu!), to widać,­ czy tego chcemy, czy nie, że­ politycy będą mieli wpływ na gospodarkę. A od reakcji rynków na ich
działania zależeć z kolei będzie stan portfeli inwestorów.

Ogólnie kondycję światowej gospodarki u progu roku 2006 można określić mianem dobrej, choć widać oznaki pewnego spowolnienia. Imponujące konsekwencją tempo wzrostu gospodarczego w USA może ulec dalszemu wyhamowaniu, choć warto pamiętać, że ­ mimo
obaw ­ w 2005 r. już trzeci rok z rzędu amerykańska gospodarka ­ kwartał po kwartale ­ notowała wzrosty na poziomie ponad trzech procent rocznie! Pewne przyspieszenie słabego dotychczas tempa rozwoju gospodarki oczekiwane jest w strefie euro. Dalsza umiarkowana poprawa spodziewana jest w gospodarce polskiej. Sygnały ożywienia widoczne były w Japonii. Z tymi wszystkimi trendami liczą się analitycy, myśląc o roku 2006.

Na przeszkodzie realizacji pozytywnego dla świata (i dla inwestorów na rynku akcji) scenariusza może stanąć ewentualny powrót panicznych wzrostów cen na rynku ropy naftowej, niepokoje społeczne i zamieszki na tle socjalnym (vide: Francja), czy czasem nieco zapominane ­ zagrożenie atakami terrorystycznymi na większą skalę. Głównym czynnikiem ryzyka, mimo pewnego uspokojenia jesienią 2005 r., pozostają jednak ceny ropy naftowej, utrzymujące się
na relatywnie wysokim poziomie. Bo wysokie ceny ropy mogłyby hamować wzrost i sprzyjać inflacji.

Rok 2006, m.in. z uwagi na głośno dyskutowane zagrożenia inflacyjne, to także oczekiwana przez część analityków perspektywa wzrostu nominalnych stóp procentowych na świecie.

Poważna i wciąż zwiększająca się różnica w poziomie stóp procentowych w USA i strefie euro (wg stanu na 21 listopada 4,00% wobec 2,00%) sprzyjała wzmacnianiu dolara, ale jednocześnie dopingowała bankowców centralnych do podnoszenia stóp w Europie. Analitycy spodziewają się, że Fed, także pod nowym przewodnictwem, kontynuować będzie trwający od czerwca 2004 cykl podwyżek stóp. W efekcie pojawiły się opinie, że w 2006 roku mogą one sięgnąć poziomu nawet ok. 5 procent, co z kolei już teraz wzbudza o pewne obawy o skutki podwyższenia kosztów kredytu w USA.

Pytania o ceny ropy, inflację, stopy procentowe, wyniki spółek, terroryzm i politykę, to temat codziennych dyskusji analityków na całym świecie na przełomie 2005 i 2006. Ważne, że mimo wszystkich tych pytań, analitycy spodziewają się jednak, że nowy rok 2006 będzie dla światowej gospodarki ponownie czasem wzrostu, co, z punktu widzenia inwestorów i rynku akcji, ma podstawowe znaczenie.

Tekst: Łukasz Kwiecień dyrektor Investment Communications PPIM S.A.